Jakoś tak się dziwnie złożyło, że na początku tego roku szykuje się całe mnóstwo ciekawych filmów do obejrzenia w kinie. Coś czuję, że w styczniu (i może też lutym) 2010 obejrzę w kinie więcej filmów, niż przez cały zeszły rok 2009. Kontynuując rozpoczęty Avatarem sezon kinowy postanowiłem obejrzeć dwie kolejne dobrze zapowiadające się produkcje: Daybreakers oraz Parnassus. Recenzje poniżej, zapraszam do czytania.

Długo wyczekiwany, przełomowy i odkrywczy megahit Jamesa Camerona w końcu trafił do kin. Promocja nakręcała ludzi już od roku, a opowieści o samoniszczących się po jednym obejrzeniu płytach i niemożliwych do powielenia kopiach filmu urastały do rangi legend. Sam autor określał swe dzieło jako przełom podobny do wprowadzenia dźwięku w produkcjach filmowych. Czy aby na pewno?

Na Air Show wybrałem się z Agnieszką, podarowaliśmy sobie pierwszy dzień (kiedy miało padać, i rzeczywiście, podobno była burza i na jakiś czas przerwano zawody) i pojechaliśmy z samego rana na dzień drugi pokazów. Wszystko zapowiadało się dobrze, pogoda dopisywała, więc mieliśmy nadzieję na udany niedzielny wyjazd.

Byłem już na jednym meczu tych dwóch drużyn, jakieś dwa lata temu. Pojedynek odbył się w Kielcach, a relację przeczytać można klikając w ten link. Wynik meczu: wygrana Korony, 1:0. Tym razem na stadionie w Kielcach (w meczu, który odbył się 9 sierpnia) wynik miał być zupełnie inny...

Przymierzałem się do tego wiele razy, niestety nigdy nie było dobrej okazji, czasu lub innych sprzyjających okoliczności. Na szczęście udało mi się w końcu to zrealizować - wybrać się na paintballa. Co prawda nie było to z Piotrkiem i Pawłem, nie było to też za pośrednictwem Rafała i jego Splattera. Wszystko odbyło się 12 lipca pod Kielcami, dokładniej w okolicy Pińczowa, a skład grupy uderzeniowej oprócz mnie zawierał Jacka (brata Efki) i jego znajomych z liceum.

Udaliśmy się wczoraj z Efką do kina (do kieleckiego Heliosu) na pokaz premierowy najnowszej, trzeciej już części Epoki Lodowcowej (zwykłej, nie 3D). Miało być fajnie i śmiesznie, a wyszło jak wyszło. Nie wiem, czy to przez dziwny zbieg okoliczności, złośliwość losu czy inne siły nieczyste - fakty były takie, że premiera poległa na całej linii, od rozpoczęcia filmu, aż do jego zakończenia.

Wybraliśmy się na to show we czworo: Corell, jego żona Ewelina, Efka i ja. Już od pierwszych chwil wiadomo było, że zainteresowanie jest spore: wystarczyło zaobserwować znikające w zawrotnym tempie wolne miejsca na mapce obiektu. Bilety zostały zakupione niedługo po rozpoczęciu sprzedaży, ale na te najlepsze niestety nie można było już liczyć. Nic to, na schemacie wyglądało to nieźle, więc olałem tą kwestię.